TOPPODOTHERAPIE

Nieuws & activiteiten

Nieuws & activiteiten

Toppodotherapie Nederland is volop in beweging. Wij zullen dan ook zeer regelmatig interessante nieuwsberichten plaatsen. Als u ons volgt op twitter of onze facebook pagina liked, dan bent u altijd als eerste op de hoogte.

Toppodotherapie is actief in het geven van informatieavonden, workshops, scholingen en het organiseren van congressen voor pedicures, huisartsen, fysiotherapeuten en praktijkondersteuners over verschillende onderwerpen. U kunt ons altijd voor dergelijke activiteiten benaderen.

Zweetvoeten

24 maart 2013

Zweetvoeten, veel mensen hebben er wel eens last van. Teveel, aanvalsgewijs of continu zweten, vooral van de oksels of handpalmen en voetzolen, wordt ook wel hyperhydrosis genoemd.
Het zweetvocht wordt verzorgd door twee soorten zweetkliertjes:
apocriene zweetklieren (monden uit op een haarfollikel)
eccriene zweetklieren (monden direct uit op de huid)
De eccriene zweetkliertjes
De eccriene zweetkliertjes zijn betrokken bij de thermo(warmte)regulatie en deze scheiden dus het echte zweet vocht af. Bij een volwassen persoon, kan de voet in 1 dag, een halve liter zweetvocht produceren. Wanneer het zweetvocht verdampt, worden de voeten gekoeld, zodat de normale lichaamstemperatuur gehandhaafd blijft.
De eccriene zweetklieren op de handpalmen en voetzolen zorgen naast een functie voor de thermo(warmte)regulatie ook voor een betere grip.
Het aantal zweetklieren varieert van 120 per cm2 tot maximaal 620 per cm2 op de voetzool met een totaal van 2 tot 5 miljoen.

Oorzaak
Het is belangrijk om zo goed mogelijk de oorzaak van de overmatige transpiratie te achterhalen. Dit kan een erfelijke bepaalde aanleg zijn of een lichamelijk probleem zijn, bijvoorbeeld overgewicht, menopauze, diabetes, verhoogde schildklierwerking of als bijwerking bij gebruik van bepaalde geneesmiddelen.
Maar ook wordt het zweten verergerd door lichamelijke inspanning, mentale concentratie, nervositeit, angst of een warme temperatuur.
Een andere oorzaak kan zijn verkeerde schoenen of sokken. Wanneer de huid van de voet direct in contact komt met de schoen zal dit eerder zweetvoeten veroorzaken, omdat het vocht nergens heen kan.

Klachten
Overmatig zweten is onaangenaam, de vochtigheid is vervelend. Steeds klamme handen of een natte rug en de voeten zijn bijna continu vochtig. De onaangename geur bij zweetvoeten vormt vaak het grootste probleem. Vrijwel iedereen denkt dat de overproductie van transpiratievocht, daar de oorzaak van is. Dit is niet waar, transpiratievocht is van zichzelf geurloos. De boosdoeners zijn de bacteriën die op je voeten leven, die gaan een chemische verbinding aan met het zweetvocht waardoor er een geur wordt afgegeven en je voeten gaan stinken. De bacteriën leven het liefst in een vochtige omgeving, dus hoe meer je zweet, hoe meer bacteriën er op je voeten blijven zitten. Dit maakt de huid kwetsbaar waardoor er gemakkelijk schimmelinfecties en infecties met bacteriën kunnen ontstaan.

Behandeling
Er zijn vele middeltjes tegen zweetvoeten op de markt.
Wat bij de ene goed werkt hoeft bij een ander geen effect hebben. De werking van een product is natuurlijk ook afhankelijk van, of de oorzaak van het ontstaan van zweetvoeten wordt aangepakt. En dit kan voor iedereen verschillend zijn.
Maar als je voeten erg vochtig blijven en ook de geur onaangenaam blijft, en dat echt niets meer helpt, bezoek dan eens je huisarts of een dermatoloog.
Hieronder zullen enkele tips/adviezen gegeven worden.

Tips & Adviezen:
Het belangrijkst is dat er voldoende ventilatie mogelijk is.
Daarnaast kan de voet ingesmeerd worden met een ‘deodorant’. Net als okseltranspiratie, kan voettranspiratie tegengegaan worden door een deodorant. De werkzame stof in een deodorant is Aluminiumchloride. Dit kan gewoon bij de apotheek gemaakt worden. Voor de voet moet een grotere concentratie gebruikt worden dan in een normale deodorant. 15% is een goede concentratie.
Pedi-care zalf (niet de crème) verkrijgbaar bij de drogisterij.
Voeten inwrijven met kamferspiritus. Dit ruikt wel erg sterk, maar hier komen veel positieve reacties op. Verkrijgbaar bij de apotheek.
Kijk naar sokken en schoeisel. Vaak helpt het om te letten op wat voor schoenen of sokken je draagt. Het liefst schoenen van leer en sokken van katoen of wol, omdat die veel vocht opnemen.
Ventileer de schoenen en de podotherapeutische zolen.
Drink voldoende, minstens 2 liter water want je huid is een orgaan die je verzorgen moet.
Wees matig met gebruik van zeep. Spoel uw voeten goed af en droog uw voeten goed na het douchen ga niet direct in uw schoenen.
Wees matig met scherpe kruiden (versterken geur) en drank (versterkt transpiratie).
Zoek via internet op het woord “hyperhydrosis” en verschillende websites zullen informeren over overmatige transpiratie.
Het opvolgen van deze adviezen/tips is volledig op eigen verantwoording.

Wratten

24 maart 2013

Er zijn verschillende soorten wratten. Iedereen kent de gewone wratten: ruw aanvoelende knobbeltjes die vooral op de handen voorkomen, maar ook op andere plaatsen kunnen zitten. Voetwratten zijn gewone wratten die in het eelt van de voetzool zitten. Door lopen worden voetwratten in de voetzool gedrukt; soms doen ze pijn bij het lopen.

Ontstaan
Wratten worden veroorzaakt door een virus. Als dit virus in contact komt met uw
huid, kunt u een wrat krijgen. Het is niet bekend waarom de één wel wratten krijgt
en de ander niet. Het wrattenvirus komt overal voor, maar voelt zich vooral thuis in een vochtige omgeving. Veel mensen denken dat vloeren in gymzalen een bron van besmetting kunnen zijn. Volgens onderzoeken echter heeft het laten gymen op blote voeten geen invloed op het ontstaan van wratten. Natte vloeren in zwembaden en gemeenschappelijke douche- of wasruimten kunnen mogelijk wel een rol spelen bij besmetting.
Wratten zijn onmogelijk te voorkómen!

Kan het kwaad?
Wratten zijn onschuldig. Voetwratten geven soms pijn of last bij het lopen. De meeste wratten verdwijnen vanzelf binnen twee jaar. Een enkele keer blijven ze jarenlang zitten. Het is ook niet bekend waarom de één er snel van af is en de ander niet.
De kans op het krijgen van wratten is te verkleinen door:
de voeten goed te wassen en af te drogen, met name na sporten en zwemmen
de voeten goed droog te houden, onder andere door het dragen van goed ventilerend schoeisel
het dragen van slippers in gemeenschappelijke was- en doucheruimten
Als u wratten heeft, kunt u er het beste van afblijven. Als u aan wratten peutert, kunnen er meer ontstaan.
Gewone wratten verdwijnen wel eens als u ze iedere dag aanstipt met wrattentinctuur. Dit is te koop bij apotheek of drogist.
Behandeling
Wratten hoeven alleen maar behandeld te worden als ze last bezorgen. Als u twijfelt of een bobbeltje een wrat is, maak dan een afspraak uw huisarts. Alleen bij pijn, irritatie, `in de weg zitten` of gestoorde nagelgroei (bij wratjes op de nagelriem) is behandeling wel gewenst. Dit geldt ook als u zelf de wratten erg vervelend vindt.
Anders is het met wratten op de voeten. Wratten op de voeten hebben minder de neiging om spontaan te verdwijnen. Deze wratten zijn vaker pijnlijk en de kans op infectie en irritatie is groter. Men kan de wratten eerst behandelen met een wrattentinctuur waardoor ze na enige tijd geleidelijk verdwijnen. Soms is herhaling nodig. De methode is niet pijnlijk. De tinctuur is verkrijgbaar bij drogist en apotheek. Wanneer met deze behandelingsmethode de wratten niet verdwijnen, kan behandeling door de huisarts plaatsvinden. De behandeling kan bestaan uit zalf of tinctuur, uitlepelen of aanstippen met vloeibare stikstof. Bij het aanstippen met vloeibare stikstof wordt de wrat bevroren, er ontstaat een blaar onder de wrat en na 1 à 2 weken valt de wrat eraf. De behandeling is wel pijnlijk en moet nogal eens herhaald worden.

Podotherapeut
Het is aan te raden dat voordat u de wrat laat aanstippen bij uw huisarts, de wrat vrij ligt. Dat wil zeggen dat al het eelt rondom en over de wrat verwijderd is. Dit kan zowel door een podotherapeut of pedicure gedaan worden.
Wanneer een wrat op een plaats zit waar deze pijnlijk is en ook het lopen beïnvloed dan is het mogelijk deze plek/wrat middels een orthese of inlegzool drukvrij te leggen.

Wervelkolom

24 maart 2013

De wervelkolom is letterlijk en figuurlijk de ‘ruggegraat’ van uw lichaam. Hij strekt zich uit van de basis van de schedel tot de onderkant van de billen en bestaat uit meer dan dertig aparte botten, de wervels. Dit zijn zeven halswervels, twaalf borstwervels, vijf lendewervels, vijf heiligbeenwervels die vergroeid zijn tot het heiligbeen en vijf staartwervels die vergroeid zijn tot het staartbeen.
De meeste wervels bestaan uit een wervellichaam met een drietal uitsteeksels. Aan de rugzijde, in het midden van de wervel, is dat het doornuitsteeksel en opzij zijn dit de dwarsuitsteeksels, waar ter hoogte van de borstkas de ribben aan vast zitten. De uitsteeksels en het wervellichaam omsluiten het wervelgat. Hier loopt het ruggemerg door. Tussen twee aan elkaar grenzende wervels zitten openingen waardoor de zenuwen lopen. De wervels zijn met elkaar verbonden door sterke banden, ligamenten genoemd. Tussen de wervels zitten veerkrachtige tussenwervelschijven. Elke schijf bestaat uit een stevige vezelachtige buitenkant met binnenin een geleiachtige stof.
Van opzij gezien heeft de wervelkolom een S-vorm die in stand wordt gehouden door de rug- en buikspieren. Een gezonde wervelkolom geeft steun aan uw lichaam en zorgt ervoor dat u rechtop kunt lopen. Ook zijn uw armen via de schouders en uw benen via het bekken aan de wervelkolom verbonden. Een andere belangrijke functie van de wervelkolom is de bescherming van het ruggemerg. Om soepel te kunnen bewegen, zoals draaien en buigen van uw rug, is het noodzakelijk dat de wervelkolom enigszins elastisch is. De lendewervels worden het zwaarst belast en zijn daarom het grootst en sterkst.

De wervels
De wervels zijn met elkaar verbonden via de tussenwervelgewrichten of facetgewrichten. Tussen de wervels zit de tussenwervelschijf en aan de zijkant hebben we de zenuwbaan die vanuit het ruggemerg loopt. De facetgewrichten vormen de verbinding tussen de wervels en zorgen ervoor dat de wervels ten opzichte van elkaar kunnen bewegen. Net als andere gewrichten in het lichaam zijn deze gewrichten gevoelig voor artritis en artrose. De tussenwervelschijf zit tussen de wervels en heeft als belangrijkste taak de schokdemping binnen de wervelkolom te regelen. De zenuwbanen tussen de wervels geven onder in de rug de informatie door vanuit de benen naar de hersenen. Pijnklachten in het been kunnen veroorzaakt worden door irritatie van de zenuwbaan.
Vaak zien we dat bij klachten van de tussenwervelschijf de pijn toeneemt bij lang zitten en voorovergebogen houdingen omdat de druk in de tussenwervelschijf dan meer naar achteren is gericht waar de zenuwen lopen. Bij lang staan en het hol maken van de rug worden de tussenwervelgewrichten meer geprikkeld. Vooral bij een artritis (= ontstekingsproces van het gewricht) of artrose (verouderingsproces van het gewrichtskraakbeen) zien we dat lang staan en lopen de pijn doet toenemen.

Verschillende houdingen
Verschillende houdingen en bewegingen van de rug veroorzaken drukveranderingen in de tussenwervelschijf. Vooral de bewegingen van de rug waarbij een bolle houding wordt aangenomen geeft een uitpuilend effect van de tussenwervelschijf naar achteren. Op de afbeelding hiernaast zien we dat de druk in de tussenwervelschijf van 25 kg tot 275 kg kan oplopen in verschillende houdingen. Van hieruit valt logisch te verklaren dat bij rugklachten waarbij de tussenwervelschijf de irritatie veroorzaakt, het gaan liggen pijnverlichting geeft en het langdurig zitten in een lage en zachte stoel de meeste klachten veroorzaakt, (denk hierbij aan de autostoel). Voorover gebogen houdingen veroorzaken ook een hoge druk in de tussenwervelschijf die naar achteren is gericht. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het werken bij een laag aanrechtblad.

Verzwikte enkel

24 maart 2013

Het enkelgewricht vormt de verbinding tussen voet en onderbeen. Om het enkelgewricht zitten enkelbanden (ligamenten) en een gewrichtskapsel; ook lopen er pezen langs. Een ligament is sterk weefsel dat botstukken stevig met elkaar verbind. De enkelbanden, gewrichtskapsel en pezen houden de voet en onderbeen bij elkaar en geven stevigheid aan het enkelgewricht.
Bij een verzwikking, worden de spieren en pezen, die langs de enkel lopen, overrekt.
Bij een verstuiking, dit is erger, worden de enkelbanden overrekt, meestal aan de buitenkant.

Ontstaan
Iedereen, van topsporter tot de meest inactieve personen, kan een enkelblessure oplopen. Meestal gebeurt dit door een onverwachte, verkeerde beweging waarbij de voet te ver naar binnen of naar buiten omklapt. Bijvoorbeeld een jogger stapt in een gat, een voetballer/honkballer bij het maken van een sliding. Sommige activiteiten geven meer kans op een verzwikking, bijvoorbeeld zaalsporten of lopen op een ongelijke ondergrond, kinderen tijdens het spelen. Sommige mensen hebben regelmatig last van een verzwikte enkel. Dat kan komen door slappe enkelbanden, bijvoorbeeld doordat de enkel al eens eerder verstuikt/verzwikt is.
De meeste enkel verzwikkingen of verstuikingen ontstaan door een inversie trauma waarbij de voet naar buiten omkantelt, en de laterale enkelbanden (ligamenten) aan de buitenkant van de voet worden beschadigd. Pronatie trauma’s aan de mediale enkelbanden (ligamenten) aan de binnenzijde van de voet, veroorzaakt door het naar binnen omkantelen van de voet, komen zelden voor.

Klachten
Een verstuikte enkel doet in het begin vaak zo zeer dat je er niet op kunt lopen. Dit is normaal en heeft als functie dat de enkel genoeg rust krijgt om te herstellen.
Klachten ontstaan wanneer de spieren, pezen of de enkelbanden (ligamenten) overrekt worden. Als de enkelbanden (ligamenten) overrekt worden kunnen er ook kleine scheurtjes ontstaan. Soms scheurt de hele enkelband (ligament), daarbij gaan er bloedvaatjes stuk, wat ervoor zorgt dat de enkel dik en blauw wordt. In sommige situaties, wordt er een stukje bot meegetrokken. Dit wordt een avulsie fractuur (breuk) genoemd. Dit wordt behandeld als zijnde een breuk.

Behandeling van de verzwikte enkel
Door correcte en adequate behandeling kun je chronische pijn en instabiliteit voorkomen. De volgende maatregelen dienen in acht genomen te worden bij een verzwikking/verstuiking;
” ijs” de enkel om zwelling te voorkomen, m.b.v. een ijspakking.
ontlast de enkel door zo min mogelijk te lopen tot de ergste zwelling weg is. Dit duurt meestal 2 tot 3 dagen.
omhoog leggen van de enkel vermindert de zwelling. De enkel moet dan hoger liggen dan uw billen, ook in bed een kussen onder de enkel.
de enkel regelmatig bewegen om stijfheid te voorkomen.
ga langzamerhand steeds meer lopen maar let er op dat je niet te veel door de pijngrens gaat.
drukverbanden, immobiliseren en ondersteunen(taping) van de blessure.
goede ‘warming-up ’en “cooling down” bij een training of wedstrijd verminderen de kans op blessures.
Herstel
Een verzwikking/verstuiking geneest bijna altijd vanzelf; ook als de enkelbanden gescheurd zijn. Wel kan de enkel na verstuiking een paar maanden gevoelig of wat dikker worden of warm aanvoelen dit is een teken dat u net iets teveel heeft gedaan. Sporadisch is een operatie nodig, om de banden in te korten, meestal gebeurt dit bij fanatieke sporters. Ook wordt in bepaalde gevallen een gipsspalk voorgeschreven, dit moet dan enkele weken.
Het is noodzakelijk dat tijdens het sporten of een andere hoge inspanning de enkel wordt ondersteund door bijvoorbeeld tape of een enkelbandage. De enkel is zeker de eerste maand nog zeer onstabiel. Dit komt doordat de enkelbanden opgerekt zijn en je niet helemaal goed meer aanvoelt hoe de enkel in de ruimte staat. De kans dat je er de eerste weken door heen zal gaan is groot. Dit is niet alleen zeer pijnlijk maar vertraagd ook het herstel proces.

Podotherapeut
De podotherapeut komt pas in actie als het natuurlijke herstelproces niet voldoende is voor een volledig herstel. Vaak bent u al onder behandeling van een fysiotherapeut om de enkel en de banden te versterken, maar blijven er klachten van instabiliteit tijdens het lopen. Indien dit klachten rond de enkel blijft veroorzaken en het herstelproces zodanig vertraagd kan de podotherapeut met een zooltherapie de enkel stabiliseren.
Sommige mensen verzwikken hun voet regelmatig, wanneer dit het gevolg is van een afwijkende voetstand, kan de podotherapeut preventieve maatregelen nemen.

Tractus iliotibialis frictie syndroom

24 maart 2013

De tractus iliotibialis is een dikke bindweefselplaat(spierfascie) die vanaf de heupkam langs de zijkant van het bovenbeen en de buitenzijde van de knie loopt waar het zich vast hecht aan het onderbeen(tibia).
Deze spierfascie wordt aangespannen door de grote bilspier(gluteus maximus) en de tensor fascia latae.
Er ligt een slijmbeurs (bursa) ter hoogte van het uitstekende deel van het bovenbeen(femur) en de tractus iliotibialis om wrijving te voorkomen.
De tractus iliotibialis heeft als functie het leveren van stabiliteit aan de buitenkant van de knie. Wanneer de knie buigt verschuift de ligging van de tractus iliotibialis iets naar achteren en wanneer de knie zich weer strekt schiet hij weer terug naar voren. Deze beweging is meestal verantwoordelijk voor de irritatie en ontstekingen van de tractus iliotibialis en slijmbeursontsteking.

Oorzaak
Frictie(wrijving) syndroom geeft eigenlijk al aan dat we hier te maken hebben met een klacht die ontstaat door overbelasting. Deze overbelasting kan onder andere ontstaan door:
Holvoet. Dit stugge voettype heeft een minder schokdemping in de voet en enkel waardoor er grotere krachten op de knie komen te staan.
Een enkel die naar binnen zakt (overproneren) waardoor de knie meer naar binnen draait (endorotatie). Hierbij wordt de tractus strakker aan getrokken als deze over de knie beweegt.
O-benen brengen de tractus meer op spanning.
Beenlengte verschil. Bijvoorbeeld, het langere been draait naar binnen, ter compensatie) waardoor de tractus strakker wordt aangetrokken.
Slappe kniebanden. Waardoor de knie tijdens het (hard)lopen meer naar buiten draait.
Schoeisel. Slechte schokdemping of waarbij de voet, en knie, op naar buiten zakt.
Wegdek. Als je, bijvoorbeeld, steeds aan dezelfde kant van een bolle weg loopt. Het linker- of rechterbeen wordt op die manier namelijk in een o-stand gedwongen.
Klachten
De pijn is meestal gelokaliseerd aan de buitenzijde van de knie. De pijn kan variëren van een doffe tot een scherpe, stekende pijn. Ook kan de slijmbeurs ( bij de heup) pijnlijk zijn tijdens het lopen of bij lokale druk, bijvoorbeeld er op liggen.

Podotherapeut
Een podotherapeut kan onderzoeken of uw klachten een oorzaak hebben in een verkeerde voetstand, beenlengte verschil, afwijkingen in het looppatroon of dat het met uw schoeisel te maken heeft.
De podotherapeut kan u een passend advies geven met betrekking tot de dagelijkse bezigheden of een passend schoenadvies. Daarnaast kan de podotherapeut middels een zooltherapie uw verkeerde voetstand corrigeren of bij beenlengteverschil, dit opheffen.

@Toppodotherapie